هنرور. [هَُ ن َرْ وَ ] (ص مرکب ) (از: هنر + ور، پساوند اتصاف و دارندگی ) دارای هنر. هنرمند. باهنر : 
غماز را به حضرت سلطان که راه داد
هم صحبت تو همچو تو باید هنروری .   سعدی . هنرور چنین زندگانی کند      جفا بیند و مهربانی کند.

سعدی .  هنرور که بختش نباشد بکام       به جایی رود کش ندانند نام .  سعدی .

رجوع به هنروری شود.

هنرور /honarvar/  فرهنگ فارسی عمید   ( اسم، صفت) باهنر؛ هنرمند؛ دارای هنر.

 نشاني لوازم التحرير هنرور:

 تهران: شهران جنوبي-بلوار كوهسار-خيابان طالقانی-روبروی مدرسه شهید باکری-پلاك14.

 تلفن: 44356374  تلگرام: honarvar_t@